KONSULTACJA U PSYCHOLOGA

Rodzice i opiekunowie dziecka zgłaszają się do specjalisty najczęściej wtedy gdy u dziecka występują jakieś objawy. Mogą to być zachowania, reakcje emocjonalne, skargi dziecka, które zakłócają jego rozwój, utrudniają funkcjonowanie dziecka w szkole, w grupie rówieśniczej lub w rodzinie. Mogą to być lęki, objawy depresyjne, agresja, problemy z nauką, zaburzenia snu, jedzenia, zachowania kompulsywne i inne zmiany niepokojące rodziców i otoczenie. 

Pierwsze spotkania mają charakter konsultacyjny. Z reguły do określenia problemu i dalszego sposobu działania potrzeba około trzech spotkań. Podczas tych spotkań psycholog zbiera wywiad od rodziców lub opiekunów dziecka, dlatego pierwsze spotkanie odbywa się z rodzicami lub opiekunami. Ważne jest, żeby na tym spotkaniu byli obydwoje rodzice, obydwie perspektywy są bardzo ważne. Dziecko zapraszamy na drugie spotkanie. Celem tych spotkań jest głębsze zrozumienie problemu zgłaszanego przez rodzinę.

Kolejne spotkania poświęcone są poznaniu dziecka, jego zachowaniu, funkcjonowaniu w domu, w szkole oraz w relacjach z dorosłymi. Psycholog w czasie tych spotkań zbiera informacje dotyczące rozwoju dziecka, poznaje zwyczaje rodziny, metody wychowawcze i zasady panujące w domu.

Konsultacje kończą się rozmową psychologa z rodzicami. Na tym spotkaniu terapeuta zaprezentuje swoje obserwacje, wyniki ewentualnych testów oraz wspólnie wybiorą najlepszą formę pomocy dziecku i jego rodzinie. Każda forma pomocy wymaga zgody i akceptacji rodziców nie tylko ze względu na aspekt prawny ale również z uwagi na współpracę jako ważny czynnik efektywności terapii.

Konsultacji wstępnych może być więcej niż trzy jeśli psycholog uzna, że należy pogłębić diagnostykę o wystandaryzowane testy lub konsultacje z innymi specjalistami.

Zgłaszając się na pierwszą wizytę dobrze jest zabrać ze sobą posiadane opinie psychologiczne, pedagogiczne, orzeczenia, diagnozy, wynik testów i inne dokumenty, które mogą mieć znaczenie dla procesu diagnostycznego.

Bardzo małe dzieci uczestniczą w spotkaniach razem z rodzicami/rodzicem (z wyjątkiem pierwszego spotkania), dotyczy to szczególnie matek z niemowlętami niepokojącymi się rozwojem dziecka czy relacją z nim.

W procesie diagnostycznym i psychoterapii dziecka niezbędna jest ścisła współpraca rodziców  psychologiem. To rodzice między sesjami są „terapeutą” dla swojego dziecka. Bez takiej otwartości i współpracy terapia może okazać się nieskuteczna. Z tego powodu zaleca się, żeby rodzice lub opiekunowie korzystali równolegle z Akademii Rodzica.

Z reguły terapia odbywa się z tym samym terapeutą, z którym spotkali się rodzicie, w niektórych jednak okolicznościach zaleca się terapię dziecka z innym terapeutą.